“Öyleyse söyleyin güneşe yeni bir yol tutsun Kendine…
Onurundan bir şey kaybetmek
istemiyorsa eğer…”
” Yunanlı şairin dediğini yapmışım” dedim bu dizeleri okuduğumda. Yeni bir yol tutmuşum kendime. Güneş kalabilmek için…
Güneş kalsın diye yerinde. Gittiğim yol can ve mal pazarlığından çok uzak.
Gittiğim yol, aydınlığa doğru. Gittiğim yoldan fotoğraflar sunmuşum izleyicilerime.
Okuyucularımla paylaşmışım. Adım işıklı neonlar misali parlasın diye değil. Tüm insanlığın adını aydınlatan bir ışık tanesi olabilmek adına. Onurum yerli yerinde dururken, yollarına vurmuşum geleceğimi. Kaygılardan kaçmışım. Aldırmamışım ratinglere. Rating almak için yönümü başka yönlere çevirmemişim. Oturduğum yerden kaşımamışım yaraları. Mektuplar gelmiş, birbirinden duygulu.Fakslar çekilmiş.Gece yarılan telefonlar sürmüş, susmamış. Yolları seçmekle ne iyi etmişim.
Zoru seçmekle…Yüz bin kilometrenin hesaplaşmasını izleyenler,”Bam Teli programı bitti” sanarak üzülmüşler.Benim yol hikayelerim bittiğinde sizin sorunlarınız da bitmiş olacak.Hikayelerimin bir gün bitmesi umuduyla “haydi” diyorum. “Yollar uzun, ülke şartlan çetin. Biz artık gidelim.” Bu anonsu hep duyacaksınız. ülke ülkemin tüm insanları, insan gibi yaşamaya başlayıncaya kadar…