Yol edebiyatı 07.11.1997

Madem ki “yol hikayeleri” yazıyoruz, biraz da “yol edebiyatından” söz edelim.
Otomobil, otobüs, kamyon ya da kamyonetlerin çarmurluğunda, tozluğunda, yanında…yöresinde ve camında yazılanları elimizden geldiğince derledik

*Benim arabamda ruh var. Bu kadar yaklaşırsan çıkacak.
*Babam sağolsun da arabayı ben aldım.
*Dikkat! Bayan şoför. Yaklaşırsan serinide bayarım
*Kazalann % lO’u benim gibi hızlı giden arabalardan, %90′ı da senin gibi hızlı gideni
takip edenlerden olur.
*Kızlar, arabama buyrun. Niyetim kötü değil. O yastıklar hava yastığıdır
*Bu arabanın sahibi tosun, “Beni yıka” yazana …
*yaklaş, yaklaş..! limanın olmama az kaldı.
*Arabada çocuk (ruhlu şoför) var.
*Nazaretme ne olur,çalış, senin torununun da olur
*Arabada bebek (gibi kız) var.
*Arabam küçük olabilir boyu değil, işlevi önemli.
*Açılın, ben doktorum.
*Onun arabası var. (Peki, bizim bindiğimiz boru mu?)
*Üzgünüm, evliyim.
*Korna çalma. Şoför sağır.
*Kötü kızlar cehenneme gider. iyi kızlar cehennemi burada, yaşar.
*Bu renge sahip olan bir tek bu arabadır. Bir tane daha vardı, onu geçen ay
yıkadılar.
*Dikkat!..Hız ve kız manyağı.
*Arabamı sev ya da terket.
*Dikkat, yavaş vasıta. (Boing’e göreceli olarak.)
*Lütfen çarpmayın. Bagajda pompalı var.
*Bayana kiralık araba. (Yanında benimle. )
*Baba parası ile alınmamıştır. (Annem zengin.)
*Hayatta beni sollamaktan daha farklı ideallerin olmalı