Bir gün batımı saklayabir mi
Yürekten dile düşmeyen sevdaları?
Az sonra gelecek karanlığa inat
Katıksız tutabilir mi aşklarını?
Bizden yana ne varsa teslim etmeden geceye
Güneş yeni bir güne doğar mı?
Çalmasa da olur
Ben duyarım o çobanın kavalını.
Sesi canıma,
Gülüşü gönlüme yazılmış bir kere.
Yazılmadan ağır gelir bedenime bu kadarı.
Taşıyamam…
Unutturdular bize
Çıkarsız selamları.
“Hepsi ben de kalsın” demem ondan.
Bir bakış, bir söz olmasa emanetimde
Bende öksüz kalır yüreğim.
Çıkamam yeni güne.
Yorgunluğum ondan sevgilim
Kolayına alınmadılar.
Aşıldı bilirsin
Ne dağlar, ne ovalar
Bezgin görmemeliydiler
Görünmüyor durduğun yerden belki ama
Umutlarını bana söylediler.
Yüklemesen olmazdı
Onlar da ben de biliyorduk
Bu dağlar ve üzerinde yaşayanlar
Doğuştan cezalıydı.
Onun için bu yol hikayesi
Van Gölü’nün güzelliğinden
Ya da Hoşat Kalesi’nden değil
Bize söylenenlerden oluşacak.

Tayfun TALİPOĞLU